Verandering en chaos aankunnen, ja ermee spelen, vanuit 'iets' dat geen chaos is.
De ziel is niet iets.
Emancipatiebewegingen bestrijden ongelijkheid en andere structurele belemmeringen; zij vergroten onze ‘negatieve’ vrijheid. Niet onbelangrijk, maar daarmee gebeurt nog niets wat het leven echt de moeite waard maakt. Zoals authenticiteit en liefdevolle vriendelijkheid. Het werkelijk positieve lijkt niet aan cultureel-maatschappelijke ontwikkeling onderhevig, noch is het resultaat van emancipatie.
Enige mogelijkheid om de ziel te laten baden in het oneindige: radicale eerlijkheid, passie zonder effectbejag, leven zonder concessies of compromissen.
Er is geen noodzaak tot identificatie met een zaak (en dus ook niet tot ergernis of haat), wanneer ik verblijf in de ultieme godsidee.
De godsidee helpt om het zelf van een teveel aan Ik te bevrijden. De ultieme trekt het zelf leeg van een teveel aan Ik.
God ontledigt de ziel: zij is niet iets, zoals hij dat evenmin is.
Geen opmerkingen:
Een reactie posten